Pisze jej wytrawny znawca, który zaznacza:
Nie ma innej Rosji. Jest taka, jaka była, jaka jest i będzie.
Perspektywa Macieja Pieczyńskiego jest interesująca i wnosi do dyskursu spojrzenie zupełnie odmienne od narracji dominującej przez lata w mediach. Autor kreśli barwny obraz rosyjskiej mentalności, analizując zarówno postawy obywateli, jak i mechanizmy działania tamtejszych elit władzy.
Dlaczego Moskwa jest imperialna, agresywna i despotyczna? Na to pytanie próbuje odpowiedzieć felietonista tygodnika ''Do Rzeczy'' w wybornym studium, Nie ma innej Rosji, będącym wnikliwą analizą rosyjskiej polityki, kultury i historii. Pamiętamy przecież czasy, kiedy znaczna część dziennikarzy, polityków kategorycznie odrzucała zagrożenie płynące ze strony najeźdźcy Ukrainy. Wszystkim myślącym inaczej przyklejano łatkę rusofobów. Nie brakowało osób marzących o ułożeniu relacji z ty sąsiadem bez względu na charakter jego polityki. Działo się to mimo coraz wyraźniej artykułowanych przez Władimira Putina roszczeń terytorialnych.
Maciej Pieczyński podkreśla, że obecna polityka gospodarzy Kremla nie jest niczym nowym, a jej źródeł należy szukać w dziejach tejże państwowości. Imperialne wzorce i ambicje stanowią zatem fundament tego państwa.
Pisarz zestawia różne okresy: caratu, komunizmu i współczesnego reżimu. Wzmiankuje również o rosyjskiej myśli filozoficznej, próbując zrozumieć, dlaczego kolejne pokolenia Rosjan akceptowały taki stan rzeczy. Dlaczego przyjął się system oparty wyłącznie na strachu, przemocy i permanentnej inwigilacji?
Dziennikarz patrzy szerzej, próbuje pokazać sposób myślenia tamtejszego społeczeństwa, sięgając do korzeni. Umiejętnie łączy wydarzenia z przeszłości z aktualnymi spostrzeżeniami, a prezentowane tezy opiera na bogatym materiale źródłowym.
Czy faktycznie nie istnieje inna alternatywa dla coraz bardziej zagrażającej Europie Rosji? Czy czeka nas czarny scenariusz?
Nie ma innej Rosji to zdecydowanie książka ważna i potrzebna, napisana przystępnym językiem, pozbawionym akademickiego żargonu. Stanowi punkt wyjścia do dyskusji o genezie współczesnych konfliktów zbrojnych. To też lektura skłaniająca do refleksji nad geopolityką i przyszłością Europy. Na uwagę zasługuje również starannie przeprowadzona kwerenda archiwalna.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz