Działo się w stolicy, działo! Emocje sięgały zenitu.
Na Stadionie Narodowym różne słyszy się rozmowy... Państwo Olbrychscy i ja. Udane zwieńczenie literackiego weekendu.
Działo się w stolicy, działo! Emocje sięgały zenitu.
RECENZJA PATRONACKA
Czyż ludzie nie żyją wśród złudzeń? Świat wygląda inaczej niż to, co oficjalnie się utrzymuje.
Dla wielu czytelników dorastających w minionej epoce lektura będzie sentymentalną podróżą w czasie. Albo i nie. W historii tej, mimo że osadzonej u schyłku PRL, odnajdujemy wiele aktualnych i nieprzemijających problemów okresu adolescencji. Opowieść ta zatem stanowi studium poświęcone wchodzeniu w dorosłość i nauce radzenia sobie z przeciwnościami. Pisarz zwraca uwagę na samotność bohatera poszukującego własnej tożsamości.
Co więcej?
PLUSY
MINUSY
Bydgoszcz, lata 60. XX wieku, komuniści systematycznie utrwalają swoje rządy oparte na terrorze i przemocy, funkcjonariusze aparatu bezpieczeństwa mają co robić. Opisywana przez Krzysztofa Drozdowskiego historia doskonale wpisuje się w ówczesny, mroczny klimat. Poznajemy tło wydarzeń, autor nadmienia o innych, równie dramatycznych zajściach poprzedzających tę tragedię: katastrofa kolejowa, pożar spichrzów zbożowych...
Tymczasem... Był 30 marca 1960, kiedy Tadeusz Rączka pojawił się w miejscu zamieszkania swoich przyszłych ofiar. W chwili zabójstwa starsza córka znanego, nieżyjącego rzeźbiarza, liczyła sobie osiemnaście wiosen, a syn czternaście lat. Z tego, co udało się ustalić, morderca był znany rodzinie, dzieci przebywały same w domu, gdyż ich matka pracowała. I to ona odkryła ich ciała...
Historyk odsłania kulisy tych szokujących wydarzeń, przeanalizował sprawę wg klasycznego schematu od ogółu do szczegółu. Znaczną część tego zajmującego reportażu wypełniają dokumenty, uznanie za solidną kwerendę archiwalną. A poza tym dostajemy multum cytatów z protokołów, relacji świadków, co stanowi o wiarygodności opracowania.
Sprawiedliwość wg Temidy. Kara śmierci w PRL
Z nowymi pomysłami na siebie: w międzyczasie doczekała się wnuków, jej córka już dawno pracuje na własny rachunek, również w życiu osobistym. Jedno się nie zmieniło, charyzmy i ciętego języka bohaterce nie brakuje, a Katarzyna Grochola zachowuje niezłą formę literacką. Można mieć sporo uwag co do sensowności pomysłu kontynuacji historii sprzed dwudziestu lat. o tym za moment.
Co obecnie dzieje się u Judyty i jej najbliższych? Zmiany, zmiany, zmiany. Kobieta wraz z mężem Adamem prowadzi... prężnie działające biuro matrymonialne. Tu klientki dzielą się znanymi czytelnikom frustracjami: ''jestem porzuconą kobietą''. Ponadto aktywna bizneswoman została babcią dorastających i niesfornych wnucząt. Przybyło jej kilka siwych włosów oraz nowych zmartwień. Przeobrażenia w życiu bohaterów mają rozmaite przesłanki: biologiczne, społeczne i technologiczne. Każdy z nich musi zmierzyć się z licznymi dylematami, wątpliwościami.
Zastrzeżenia co do jakości
![]() |
USA, 1968 rok, hrabstwo Freeman w stanie Wirginia. Amerykanie są w szoku po zabójstwach Roberta Kennedy'ego i pastora Kinga. Trwa nieustająca walka o prawa obywatelskie, mimo podpisania stosownego dokumentu, nic się w tej kwestii nie zmieniło. Segregacja i rasizm nadal pozostają na porządku dziennym.
Stróże prawa pozwalają sobie na zbyt wiele w stosunku do czarnoskórych obywateli, tu nie obowiązuje zasada domniemanej niewinności. Poprawność polityczna nakazuje uznać podejrzanego Afroamerykanina za winnego, nawet jeśli dowody pozostają wątłe. To spotkało naszego bohatera, ale czy ten rzeczywiście nie ma niczego na sumieniu?
RECENZJA PATRONACKA
Antologia Walka Michała Archanioła z Księciem Ciemności to zbiór refleksji poświęconych historii, współczesności, rozmaitym dylematom. Poetka przyzwyczaiła odbiorcę do zwięzłych form, ale za to bardzo sugestywnych. Iwona Grądzka pyta i nie zadowala się prostymi odpowiedziami.W poemacie Muzyka diabła narratorka sporo miejsca poświęca włoskiemu wirtuozowi skrzypiec: / Mistrz Paganini nie pozwala zasnąć/oddał diabłu smyczek za duszę/naciąga struny serca w nieskończoność/.
W wybornej, debiutanckiej powieści Krzysztofa Papiernika pod sugestywnym tytułem Kundel. Powróćmy do miasta czterech kultur, aby śledzić losy jego bohaterów.
Łódź 1942, czas okupacji, Albert Danner przedwojenny polski policjant, obecnie pozostający na usługach III Rzeczy, prowadzi śledztwo w sprawie zabójstw działaczy nazistowskich. Mężczyzna jest postacią niejednoznaczną, pisarz ukazał jego pogłębiony portret psychologiczny, to człowiek o złożonej osobowości i silnie uzależniony od leków. Czy Dannerowi uda się rozwikłać zagadkę tajemniczych zgonów?
Trzeba oddać Krzysztofowi Papiernikowi, że z wielką wprawą ukazał najgorsze ludzkie instynkty.
Jestem tylko zwykłym psem. Wyhodowano mnie po to, abym kąsał. A jeśli przestanę, zostanę uśpiony.
Nie mamy tu do czynienia z pospolitym wątkiem kryminalnym, ta historia jest czymś znacznie więcej, co sprawia, że nie da się o niej zapomnieć. To też niewątpliwa zasługa klimatu stworzonego przez pisarza: duszna, gęsta atmosfera idealnie pokazują paranoją okupantów. Wszystkie elementy utworu są logiczne i przemyślane. Autor nie uległ pokusie spłycania wątków, daruje nam też drastyczne opisy.
W przypisach objaśniono podstawowe kwestie, odnośniki nie wpływają zasadniczo na odbiór książki.
Kundel zalicza się do dojrzałej literacko prozy wpisującej się w nurt kryminałów noir, a więc rodowodem sięgającym lat 40. i 50. XX wieku. Jego typowymi cechami pozostają fatalizm i moralna niejednoznaczność postaci. Dzieło Krzysztofa Papiernika spełnia wszystkie powyższe wymogi.
Sytuacja ''Ziemi Obiecanej" podczas II wojny światowej
Łódź została wcielona do III Rzeszy i zmieniono jej nazwę na Litzmannstadt (na cześć gen. Karla Litzmanna), dochodziło do brutalnej germanizacji, wysiedleń Polaków. Niemcy utworzyli getto łódzkie, będące drugim co do wielkości w okupowanej Polsce, na obszarze miasta funkcjonował m.in. obóz dla polskich dzieci, tzw. ,,Mały Oświęcim". Getto zostało zlikwidowane w 1944 roku.
W przedmowie Łodzianin wprowadza nas w aurę powieści, dodając uzupełnienie w postaci mapy Śródmieścia Litzmannstadt, gdzie rozgrywają się kluczowe wydarzenia. Zamieszczono również spis bohaterów z podziałem na fikcyjnych i historycznych.
Uwaga: język, którym posługują się bohaterowie, jest adekwatny do epoki, w której żyją. Nadmieniam, ponieważ często się zapomina o tym istotnym detalu w powieściach historycznych.
O iluzji wyboru w zbrodniczym systemie odbierającym ludziom godność i wolność. O poszukiwaniu tożsamości między strachem a pragnieniem ocalenia resztek siebie. I o nieustannym pytaniu, czy w skostniałej rzeczywistości zbudowanej na terrorze i przemocy, można zachować człowieczeństwo?
Za egzemplarz do recenzji dziękuję Wydawnictwu Muza.