Rafał Lemkin. Dzieje postaci nietuzinkowej
Na tle innych opracowań poświęconych tytułowemu bohaterowi, ta pióra znakomitego naukowca zdecydowanie się wyróżnia. Szawłowski kompleksowo ujmuje aktywność prawnika, otrzymujemy więc analityczny, wręcz akademicki portret twórcy pojęcia genocydu (ludobójstwa). Badacz podkreśla silne związki Lemkina z Juliuszem Makarewiczem, tym samym od kodeksu karnego z 1932 roku.
Rafał Lemkin. Znany i nieznany.
Zapomniany i deprecjonowany w środowisku intelektualnym, czy wpływ na to miały jego korzenie? Teraz dzięki metodycznej, skrupulatnej pracy profesora mamy okazję przypomnieć sobie losy tej osobistości.
W procesie norymberskim Rafał Lemkin piastował stanowisko głównego doradcy z ramienia USA, następnie został konsultantem prawnym ONZ i współautorem Konwencji ds. Zapobiegania i Karania Zbrodni Ludobójstwa.
Nominowany do Pokojowej Nagrody Nobla. Bez powodzenia. Celowo przedstawiam mocno skrótowy życiorys mężczyzny, aby nie odbierać Wam przyjemności poznania go bliżej.
Moja ocena:
Książka odznacza się fachowością, dostajemy surową monografię naukową z licznymi przypisami, aneksami i potężnym wykazem literatury. Bez wątpienia Ryszard Szawłowski, zebrawszy wszystkie fakty (prostując nieścisłości), wykazuje zaciekawienie Rafałem Lemkinem.
Rozumiem, że ta pozycja nie będzie odpowiednia dla wszystkich ze względu na hermetyczny język i jednak suchość faktograficzną. Na poczet walorów zaliczam: bogactwo faktów historycznych, osadzenie działalności prawnika na tle epoki, ukazanie jego dorobku i rzetelną kwerendę źródłową.
Zainteresowani? Sięgacie często po biografie wymagające zaangażowania? Czy raczej nie jest to Wasz typ? Dajcie znać.